Odznaczenia

• Krzyż Virtuti Militari IV klasy
• Krzyż Walecznych

Miejsce pochówku

kwatera A 24, rząd 12, grób 14

Biogram

• Urodził się 23 maja 1910 w Krakowie jako syn lekarza.
• 1924 - po śmierci matki (gdy miał 9 lat, umarł mu ojciec)
  w 14. roku życia został przyjęty do Korpusu Kadetów Nr 2.
• VI 1928 - otrzymał maturę z wyróżnieniem i jako jeden
  z najlepszych absolwentów skorzystał z prawa wyboru broni, obierając sobie dalszą służbę w wojskach saperskich.
• VIII 1931 - ukończył Szkołę Podchorążych Inżynierii
  w Warszawie, rozpoczął służbę w 3 baonie saperów w Wilnie
• 1934 - przeniesiony do Batalionu Mostowego w Kazuniu,
  gdzie objął dowodzenie plutonem
• VII 1937 - powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie
• 18 VIII 1939 - ukończył studia (XVIII promocja), uzyskując tytuł oficera dyplomowanego w stopniu kapitana, stając się wówczas jednym z najmłodszych oficerów WP w tym stopniu
• 1 IX 1939 - w Samodzielnej Grupie Operacyjnej "Narew",
  a następnie w Grupie Operacyjnej "Polesie"
• 5 X - po kapitulacji pod Kockiem skorzystał z pozwolenia
  gen. Kleeberga i nie poszedł do niewoli
• XI 1939 - dotarł do Warszawy
• XII 1939 - wszedł do tzw. sztabu dywersji SZP, stworzonego
  i kierowanego przez mjr F. Niepokólczyckiego
• 1942 - był dowódcą Oddziałów Dyspozycyjnych, potem Oddziałów ("Motor" - "Sztuka") Kedywu Komendy Głównej AK, używając pseudonimów: "Ziomek", "Rudzki", "Kalinowski", "Lipiński", później "Dyrektor"
• XI 1942 - awansowany do stopnia majora; często osobiście dowodził zespołami żołnierzy w akcjach dywersyjnych
• XII 1943 - mjr "Oliwa" otrzymał nominację na stanowisko szefa sztabu Okręgu Wołyń
• 2 II 1944 - "Oliwa" wyjechał ponownie do Kowla,
  a 5 lutego 1944. dotarł do kwatery dowodzenia płk. "Lubonia": w myśl przywiezionych przez "Oliwę" rozkazów, płk "Luboń" udał się do Warszawy na nowe stanowisko, zaś mjr dypl. "Oliwa" przejął dowództwo Okręgu Wołyń
• 11 II 1944 - objął dowództwo powstałej z sił Okręgu
  27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK.
• 18 IV 1944 - Jan Wojciech Kiwerski poległ tragicznie w rejonie futoru Dobry Kraj w okolicznościach do dziś nie w pełni wyjaśnionych
• Pochowany został w rejonie gajówki Stężarzyce, w lasach mosurskich na Wołyniu.
• IX 1989 - jego zwłoki ekshumowano i umieszczono tymczasowo w Kościele Garnizonowym w Warszawie
• 21 IV 1990 - zostały uroczyście złożone na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie w Kwaterze Harcerskiego Batalionu AK "Zośka" (wraz z nim pochowano dwóch żołnierzy poległych podczas odbijania jego zwłok)
• 20 IV 1990 - prezydent RP awansował go na stopień
  generała brygady