Odznaczenia

• Virtuti Militari kl. III /pośmiertnie/
• V kl. , Order Polonia Restituta
• kl. III i IV, Krzyż Walecznych
• 3x Złloty Krzyż Zasługi
• Order Francuskiej Legii Honorowej
  i inne odznaczenia zagraniczne

Miejsce pochówku

Al. Zasłużonych, rząd A 30 II, półkole, grób 8

Bibliografia

• Roczniki oficerskie: 1923,1924,1928,1932
• Rocznik oficerski 1939. Kraków 2006
• T. Jurga. Obrona Polski 1939. W-wa 1990
• T. Kryska-Karski-St. Żurakowski. Generałowie Polski Niepodległej. W-wa 1991
• Z. Mierzwiński. Generałowie II Rzeczypospolitej.
  W-wa 1990
• W. Chocianowicz. w 50-lecie powstania
  MSWoj. Warszawie, Londyn 1969;
• P. Bauer - B. Polak. Armia Poznań w wojnie obronnej 1939. Poznań 1983
• Stanisław Żochowski , Monografia Tadeusza Kutrzeby, wyd. "Gryf", Londyn 1966
• Tadeusz Kutrzeba, Wojna bez walnej bitwy,
  wyd. Bellona,

Biogram

• Ur. 15 IV 1886 w Krakowie, syn Tomasza
  /kpt. armii austriackiej/ i Ludwiki z d. Szula.
• 1896-1900 - uczył się w wojskowej szkole w Fischau
• 1900-1903 - uczył się w wyższej szkole realnej w Hranicach
• 1903 - zdał maturę w Państwowym Gimnazjum Realnym
  we Wiedniu
• 1903-1906 - studiował na wydziale saperskim Wojskowej Akademii Technicznej
• 1906 - mianowany ppor. saperów
• 1906-1910 - pełnił służbę w 9 batalionie saperów w Krakowie
• 1910 do 1913 - studiował w Akademii Sztabu Generalnego
  we Wiedniu
• 1911 - został awansowany do stopnia por. sap.
• 1913-1914 - służył w dowództwie twierdzy Sarajewo, później jako oficer sztabu 2 Brygady Art. Górskiej walczył na froncie serbskim
• 15 III 1915 - oficer łącznikowy w sztabie niemieckiego
  XXIV Korpusu walczącego w Karpatach
• 1915 - awans do stopnia kpt. SG saperów
• VI 1915 - skierowany na front włoski, gdzie pełnił funkcje szefa sztabu inspektoratu fortyfikacji w dowództwie grupy
  w Tyrolu, mianowany później szefem sztabu wojsk technicznych Grupy Armii na froncie włoskim
• 1 VIII 1916 - szef sztabu inspekcji fortyfikacji w dowództwie wojsk austriackich
• IX 1916 - oficer łącznikowy przy dowództwie
  niemieckiej 9 Armii na froncie rumuńskim
• IV 1917 - powtórnie na froncie rosyjskim jako I oficer, potem zastępca szefa sztabu w ekspozyturze 4 Armii
  przy dowództwie niemieckiej GO na Wołyniu
• III 1918 - szef sztabu bazy austriackiej w mieście Braiła
  nad Dunajem
• 28 X 1918 - po upadku monarchii wyjechał do Krakowa
  i rozpoczął pracę w Wydziale Wojskowym Polskiej Komisji Likwidacyjnej
• 29 XI 1918 - w Wojsku Polskim w Oddziale I Sztabu Generalnego
• XII 1918 X 1919 - w Oddziale III Sztabu Generalnego
• X 1919 - IV 1920 - szef sztabu 1 DP Leg., a następnie
  Grupy Operacyjnej gen. E. Rydza-Śmigłego
• XII 1919 - awans do stopnia majora
• IV 1920 - szef sztabu 3 Armii; uczestniczył w wyprawie wojsk polskich na Kijów
• VI 1920 - szef sztabu Frontu Płd-Wsch. - na czas odwrotu
• VIII 1920 - w czasie bitwy warszawskiej szef sztabu Frontu Środkowego, potem szef sztabu 2 Armii
• 1 IX 1920 - awans do stopnia ppłk. Sztabu Generalnego
• I - V 1921 - wykładowca taktyki ogólnej w Wyższej Szkole Sztabu Generalnego
• V 1920 - 23 XII 1926 - szef sekcji planów, później szef
  IIIa Oddziału Biura Ścisłej Rady Wojennej
• V 1922 - awansowany do stopnia płk. SG ze starszeństwem od 1 VI 1919
• 3 XII 1924 - II zastępca szefa Sztabu Generalnego
• II 1926 - I zastępca szefa Sztabu Generalnego
• 1 I 1927 - mianowany generałem brygady
• XI 1928 - IX 1939 - komendant Wyższej Szkoły Wojennej
  w Warszawie; równolegle od 1935 pełnił funkcję generała
  do prac przy GISZ
• 19 III 1939 - awans na generała dywizji
• 23 III 1939 - mianowany inspektorem armii na odcinku "Poznań", po VIII 1939 dowódcą Armii "Poznań'
• 9-17 IX 1939 - autor i inicjator zwrotu zaczepnego nad Bzurą, jako dowódca dwu Armii - "Poznań' i "Pomorze"
• 22 -28 IX 1939 - po przebiciu się resztek obu armii - zastępca dowódcy Armii "Warszawa"
• 27 IX 1939 - w imieniu Dowództwa Obrony Warszawy prowadzIł rozmowy kapitulacyjne
• 28 IX 1939 - w niewoli niemieckiej, kolejno w oflagach
  IV A Hohenstein, IV B Königstein, VII A Murnau.
• 29 IV 1945 - po wyzwoleniu przez U. S. Army objął dowództwo nad oficerami
• VII 1945 - otrzymał propozycję objęcia stanowiska
  Ministra Obrony Narodowej, którego jednak nie przyjął
• X 1945 - przewodniczył Komisji Historycznej Kampanii Wrześniowej i PSZ na Zachodzie, uczestniczył również
  w tworzeniu Instytutu im. gen,. w. Sikorskiego w Londynie (zaawansowane prace przerwała mu nieuleczalna choroba nowotworowa)
• 8 I 1947 - zmarł w szpitalu w Londynie, nie wybudziwszy się po operacji. Został pochowany z honorami wojskowymi
  na cmentarzu Brookwood
• 1957 - zgodnie z jego wolą prochy przewieziono do polski; generała pochowano w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie