Odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari
- Krzyż Niepodległości
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Walecznych 4x
- Złoty Krzyż Zasługi
- Order Krzyża Grunwaldu III klasy
Bibliografia
- Roczniki oficerskie 1924,1928,1932
- R. Rybka - K. Stepan. Rocznik oficerski 1939. Kraków 2006
|
Biogram
- 28 VII 1894 - ur. w Iwkowej (pow. brzeski);
ukończył gimnazjum w Bochni; studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego
- 1914 - wstąpił do Legionów Polskich; żołnierz 2. a potem
3. Pułku Piechoty Legionów 1916 - ranny w bitwie pod Kostiuchnówką; w niewoli rosyjskiej
- 1917 - uciekł z niewoli i służył w II Korpusie Polskim w Rosji; mianowany porucznikiem, walczył w bitwie pod Kaniowem
- XI 1918 - w Wojsku Polskim
- I 1919 - służył w Białostockim Pułku Strzelców
(od 12 X 1921 - w 79 Pułku Piechoty)
- IV 1919 - mianowany na stopień majora, w wojnie polsko-bolszewickiej jako dowódca Białostockiego Pułku Strzelców; przebywał w niewoli litewskiej
- 12 X 1921 - VI 1933 - dowódca 79 Pułku Strzelców Słonimskich im. Lwa Sapiehy w Słonimiu
- VI 1933 - dowódca piechoty dywizyjnej 27 Dywizji Piechoty
w Kowlu
- 1935-1938 - komendant Centrum Wyszkolenia Piechoty
w Rembertowie
- 5 V 1938 - dowódca 3 Dywizji Piechoty Legionów w Zamościu
- IX 1939 - dowodził 3 DPLeg. w składzie Grupy Operacyjnej gen. Skwarczyńskiego; w trakcie bitwy pod Iłżą ranny
8 września, dostał się do niewoli niemieckiej; po opuszczeniu szpitala więzień obozu jenieckiego VII A Murnau
- 1945 - po uwolnieniu powrócił do Polski; w LWP szef Departamentu Piechoty i Kawalerii MON, wkrótce dowódca
7 Dywizji Piechoty
- 1946 - został mianowany generałem brygady
- 30 IX 1948 - został przeniesiony w stan spoczynku z powodu stanu zdrowia, wkrótce zmarł. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach
|