Odznaczenia

• Virtuti Militari kl. 5
• Medal Wojska 3x
• Krzyż AK
• Srebrny Krzyż Zasługi

Miejsce pochówku

kwatera II C 27, rząd 2, grób 2

Bibliografia

• L. M. Bartelski. Polscy pisarze współcześni.
  W-wa 1977; WPH nr 1-2. W-wa 1990
• J. Łukasiak. Szkoła Podchorążych Artylerii
  w Toruniu 1923-1939. Pruszków 2000
• R. Rybka - K. Stepan. Rocznik oficerski 1939. Kraków 2006
• J. Poksiński. "TUN" Tatar-Utnik-Nowicki.
  Warszawa 1992

Dorobek literacki

• Apoloniusz Zawilski. Bateria została, wyd. I Wydawnictwo Łódzkie, Łódź, 1946 (łącznie VII wydań)
• Apoloniusz Zawilski. Grzegorza Mała, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź, 1962
• Apoloniusz Zawilski. Szklane zbocze, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź, 1963
• Apoloniusz Zawilski. Bełchatów i jego historyczne awanse, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź, 1967
• Apoloniusz Zawilski. Złota szabla, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź, 1967
• Apoloniusz Zawilski. Opowieść o sprzedanym mieście, Nasza Księgarnia, Warszawa 1969
• Apoloniusz Zawilski. Bitwy polskiego września, Nasza Księgarnia, Warszawa 1972
• Apoloniusz Zawilski. Kamienne zegary, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź, 1973
• Apoloniusz Zawilski. Testament, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź, 1983
• Apoloniusz Zawilski. Bułgaria trzynastu wieków, Nasza Księgarnia, Warszawa 1979
• Apoloniusz Zawilski. O wolność Bułgarii, wyd. Mon, Warszawa 1979
• Apoloniusz Zawilski. Spadkobierca, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź, 1983
• Apoloniusz Zawilski. Misja, Nasza Księgarnia, Warszawa 1986
• Apoloniusz Zawilski. Znów ożywiają kurhany.
  Wyd. SUOZUN, Wrocław 1997

Biogram

• Ur. 03 XI 1912 w Kołodeżu pow. Łuck na Wołyniu,
  syn Franciszka i Antoniny ze Stefanowiczów
• Uczęszczał do Gimnazjum im. T. Kościuszki w Łucku, gdzie
  w 1931 zdał egzamin maturalny W okresie nauki był aktywnym działał w harcerstwie. Był współredaktorem pisma szkolnego "Żak"
• 1931 - 1932 - odbywał służbę wojskową na Dywizyjnym Kursie Podchorążych Rezerwy Piechoty 27 DP przy 24 pp w Łucku
• X 1932 - VIII 1935 - w Szkole Podchorążych Artylerii
  w Toruniu
• X - X 1935 - odbywał praktyki w 15 pal w Bydgoszczy
• 15 X 1935 - promowany na stopień ppor. artylerii
  z przydziałem do 15 pal w Bydgoszczy na stanowisko
  d-cy plutonu w 6 baterii
• 19 III 1939 - awansowany na stopień porucznika artylerii, jako dowódca 6 baterii w II dywizjonie 15 pal (pełnił społecznie także funkcję oficera oświatowego w 15 pal)
• I IX 1939 - dowodził 8 baterią III dywizjonu 15 pal w składzie 15 DP Armii "Pomorze", walcząc w rejonie jezior Koronowskich, potem w bojach odwrotowych, nad Bzurą, w Puszczy Kampinoskiej
• 20 IX 1939 - ciężko ranny pod Laskami, operowany przez Niemców w świetle reflektorów samochodowych, przebywał później w szpitalu w Laskach, następnie w Warszawie
  i Lublinie, skąd został jako inwalida zwolniony w I 1941
• 1939 - 1944 - działał w komórce wywiadowczej ZWZ/AK
  na terenie Lubartowa
• 3 VIII 1944 - wcielony do Ludowego Wojska Polskiego; awansowany do stopnia mjr-a pracował w Wojskowym Instytucie Naukowo-Wydawniczym jako redaktor naczelny "Bellony" w Lublinie, potem w Łodzi.
• 1948 - jednocześnie studiował na Wydziale Dramatycznym Państwowej Wyższej szkoły Teatralnej w Łodzi i Warszawie, uzyskując w 1950 dyplom
• 1949 - przeniesiony do Wydawnictwa "Prasa Wojskowa"
  na stanowisko szefa wydawnictw fachowo-wojskowych.
• 19 VII 1951 - zatrzymany przez agentów Informacji Wojskowej i uwięziony w więzieniu Informacji Wojskowej
  w Warszawie, gdzie przeszedł ciężkie śledztwo, tortury, znęcanie się i wymuszanie zeznań
• 28 IV 1952 - wyrokiem Najwyższego Sądu Wojskowego został skazany na karę śmierci
• V 1952 - Zgromadzenie Sędziów odrzuciło prośby rewizyjne
• 19 XI 1952 - B. Bierut nie skorzystał z prawa łaski, zarządzając jednak wstrzymanie wykonania kary do czasu porozumienia się z organami śledczymi MBP; w celi śmierci oczekiwał przez 21 miesięcy na wykonanie wyroku
• 25 I 1954 - decyzją Rady Państwa karę śmierci zamieniono mu na dożywotnie w więzienie. Znajdował się w fatalnym stanie zdrowia i przebywał na leczeniu w szpitalu we Wrocławiu.
• 1955 - ze względu na stan zdrowia został zwolniony
  z więzienia
• V 1956 - po wyjściu z więzienia i podleczeniu zdrowia podjął pracę jako kierownik literacki w Teatrze im. W. Bogusławskiego w Kaliszu, potem w Teatrze Powszechnym w Łodzi
• 1961 - skończył studia na Uniwersytecie Łódzkim, uzyskując dyplom mgr polonistyki; usunięty z pracy przez półtora roku prowadził gospodarstwo rolne niedaleko Bydgoszczy, potem pracował jako nauczyciel, a następnie pracownik kopalni
  w Bełchatowie
• 1967 - po przejściu na emeryturę poświecił się całkowicie pracy literackiej
• 1969 - podróżował po Wlk. Brytanii, Francji, RFN, Stanach Zjednoczonych; był autorem licznych reportaży, powieści
  i książek popularno-naukowych z tematyki historycznej (Bateria została, Bitwy polskiego września, Polskie fronty)
• 1989 - został członkiem Oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich w Łodzi; awansowany przez MON do stopnia
  ppłk. w st. spoczynku
• 1993 - jako pierwszy otrzymał w tytuł honorowego obywatela miasta Bełchatowa
• 1995 - uzyskał doktorat na Wydziale Historii UJ w Krakowie; awansowany przez MON do stopnia płk w st. spoczynku
• 2002 - za całokształt twórczości historycznej otrzymał tytuł doktora honoris causa Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie
  w Londynie
• 20 VI 2004 - zmarł w Warszawie